Het kiezen van een radio bestuur: een democratische praktijk

Al maanden loopt onze mond over van duurzaamheid en 'ownership'. We hebben allerlei mechanismen bedacht waarmee we deze aspecten van het project kunnen waarborgen. Maar nu pas zijn deze twee aspecten werkelijk voor ons gaan leven. De EBA eiste van ons dat er democratische verkiezing voor de board werden gehouden. Onze oude board komt daarmee te vervallen, maar omdat er zoveel mensen met ervaring en invloed in zitten blijft de oude board in functie als founding board (als organisaror van de verkiezingen) en als de democratische boad is gekozen worden ze een advisory board.
Het democratisch verkiezen van een board kwam op ons eerst over als weer een taak die de EBA ons a posteriori op ons bordje gooide, maar het pakte heel goed uit. Bij de public meeting, die aangekondigd was met spandoeken, een waarlijke stadsomroeper en posters waren meer dan 500 mensen aanwezig! (zie foto) Er waren mensen uit alle sociale lagen en van praktisch alle achtergronden aanwezig: moslims, christenen, gehandicapten, straatkinderen, winkeleigenaren, bankpersoneel, studenten, en bijna 40% vrouwen! De meeting werd gehouden in de biscoop. Deze bioscoop is een wonder van fascistische architectuur op zich, dit is een van de sporen die Italiaanse bezetting heeft achtergelaten in Ethiopië, en dit is geen lelijk spoor.
Er werd een presentatie gehouden over wat community radio nu eigenlijk inhoud, wie er mee kunnen doen en hoe de organisatie nu eigenlijk in elkaar zit. Daarna was er vragen en discussie tijd. Eerst waren er stellige rede's over waarom community radio zo belangrijk was voor Jimma en voor de groep waaruit de spreker kwam; de gehandicapten claimden tijd omdat ze nooit ergens vertegenwoordigd worden, het bankpersoneel wilde management programma's maken omdat het land daar zo'n behoefte aan heeft, etc.
Daarna brak er een interessant discussie los over hoe de board gekozen moest. De voorzitter van de founding board, Dr. Kumsa, had aanvankelijk gedacht dat uit deze groep mensen de 'general assembly' gekozen zou worden, die op haar beurt weer de board zou kiezen. Maar mensen waren het daar niet mee eens. Een greep uit de commentaren: 'Deze bioscoop is te klein om alle mensen te huisvesten die hier eigenlijk hadden willen zijn!', 'Hoe weten we dat hier niet een sociale groep in de meerderheid is!', 'We weten niet eens of iedereen hier wel uit Jimma komt!', 'Het moet echt democratisch gebeuren, we kunnen die niet zomaar regelen, daar is dit te belangrijk voor!'. Jullie begrijpen dat na de hoge opkomst van die ochtend, deze uitspraken nogal een uitwerking hadden op Anna en mij. Het was werkelijk van de mensen, en ze namen het heft in eigen hand. Voor de volgende zondag (5 dagen laten!) zouden er verkiezingen moeten worden uitgeschreven. Dat leek ons veel te snel, maar we hadden al besloten dat wij zo weinig mogelijk gingen interveniëren.